حضرت علی اصغر(ع)-شهادت


بر نیزه روی پای خودت ایستاده ای

مردی شدی برای خودت ایستاده ای

مثل بـزرگ های قبیله چـه با غرور

بر پای ادعای خودت ایـستاده ای

شانه به شانه ی همه سـرهای قافله

همراه مـقتدای خودت ایستاده ای

تو پا به پای اکبر و عباس بر سنان

تنها بـه اتکای خودت ایستاده ای

ذبـح عـظیم بـت شکن پـیـر کـربلا

در ودای مـنای خـودت ایـستـاده ای

ای خضر تشنه کام! در این گوشه ی کویر

بر چشمه بقای خودت ایستاده ای

ما بین نـاقـه هـای من و عـمّه زینبت

در مروه و صفای خودت ایستاده ای

رأست چگونه بر سر نی بند می شود؟

بی شک تو با دعای خودت ایستاده ای

در آسـمان ابری سنگ و کلوخ شهر

بـا سعی بال های خودت ایستاده ای

پیـش سپاه ابـرهــه ی عـابـران شــام

مانند کعبه جای خـودت ایستاده ای

من را دعا کن از سر نی کودک رباب!

در محضر خدای خودت ایستاده ای