حضرت علی اصغر(ع)-شهادت


تبسم كن جواب خنده ی جان پرورت با من

خدا داند چه كردی در نگاه آخرت با من

نه تنها می كنم تشییع جسمت را به تنهایی

كه در جمع شهیدان است دفن پیكرت با من

سپر گشتن به استقبال پیكان عدو با تو

برون آوردن تیر ستم از حنجرت با من

تن پاك تو پشت خیمه ها همسایۀ اكبر

چهل منزل به نوك نیزۀ دشمن سرت با من

چو خواهد بر تو گرید اول از من رو بگرداند

ز بس دارد وفا و مهربانی مادرت با من

اگر زخم گلویت را ببیند بر سر دستم

چه خواهد گفت در خیمه سكینه خواهرت با من

تو خاموش از سخن گردیده ای اما سخن گوید

دو چشم بسته و حلق ز گل نازكترت با من

شود آغوش من هم مقتل تو هم مزار تو

بُوَد چون جان من تا حشر جسم اطهرت با من

اگر پایین پایم جسم پاك اكبرم باشد

شكسته سینه ام، قبر علیِّ اصغرم باشد