لطف حضرت معصومه(ع) به مداحش

مرحوم آیت الله العظمی محمد علی اراکی فرمودند  آقا حسن احتشام (فرزند مرحوم سید جعفر احتشام) از منبری های قم بودند"پدر و پسر") از قول آقا شیخ ابراهیم صاحب الزمانی تبریزی(كه مرد روضه خوان با اخلاصی بود و قبل از درس مرحوم حاج شیخ عبدالكریم حائری(ره) چند دقیقه خطبه ای از نهج البلاغه و ذكر مصیبت مختصری می خواند) نقل كردند كه او گفت:

"ما اهل منبر با هم در مواقع تعطیلی دوره ای داشتیم، و دور هم جمع می شدیم و خودمان برای خودمان روضه می خواندیم. شبی من(یعنی آقا شیخ ابراهیم صاحب الزمانی) در خواب دیدم كه خواستم به حرم حضرت معصومه(ع) مشرف شوم، گفتند: ورود به حرم ممنوع است، برای اینكه حضرت معصومه(ع) با حضرت زهرا(ع) در بالای ضریح خلوت كرده اند و كسی را راه نمی دهند."

من گفتم مادرم سیده بوده است و من محرم هستم، به من اجازه دادند رفتم دیدم كه بله این دو با هم نشسته اند و در بالای ضریح با همدیگر صحبت می كنند از جمله صحبت ها این بود. كه حضرت معصومه(ع) به حضرت زهرا(ع) عرض می كند: حاج سید جعفر احتشام(روضه خوان، روضه خوان را خودم می گویم) برای من مدحی گفته است و ظاهراً آن مدح را برای حضرت زهرا(ع) می خواند.

آقا شیخ ابراهیم این خواب را در آن جلسه دوره ای كه اهل منبر در آن جمع بودند و حاج احتشام هم حضور داشت نقل می كند، حاج احتشام می گوید از آن شعرها چیزی یادت هست گفت: بله در آخر شعر داشت"دخت موسی بن جعفر" تا این را گفت حاج احتشام زد زیر گریه و گفت: بله توی اشعار من این كلمه هست.

 

این احتشام از منبری های قم بود و خیلی با حال بود، هیچ منبری را ندیدم كه خودش گریه كند و ایشان خودش روضه می خواند و خودش گریه می كرد بكاء بود و گریه زیاد می كرد.

آقا حسن احتشام فرزند حاج جعفر احتشام گفت به ایشان گفتیم شعرا در آخر شعرشان تخلص دارند. شما هم برای خود تخلص تعیین كن، هر چه گفتم قبول نكرد تا با اصرار این شعر را گفت.

ای فاطمه به جان عزیز برادرت              بر احتشام لطف نما قصر اخضری

ایشان گفت قصر اخضر هم لطف كردند. گفتم چطور؟ گفت: همانجا كه آقای مرعشی(ره) سجاده می انداختند، آنجا را به رنگ سبز گچ كاری كردند با سنگ مرمر و قبر حاج احتشام در همان قسمت از مسجد بالا سر واقع شد.

یکی از اشعار مرحوم حجةالاسلام سید جعفر احتشام

ای خاك پاك قم چه لطیف و معطری

خاكی، ولی ز ذوق و صفا بند گوهری

گوهر كجا و شأن تو نبود عجیب اگر

گویم زقدر و منزلت از عرش برتری

بس باشد این مقام تو را ای زمین قم

مدفن برای دختر موسی بن جعفری

آن بانوی حریم امامت كه مام دهر

نازاده بعد فاطمه یك همچو دختری

یا فاطمه، حریم خدا، بضعه بتول

محبوبه مكرمه حیّ داوری

هستی تو دخت موسی و اخت رضا یقین

گردون ندیده همچو پدر هم برادری

فخر امام هفتم و هشتم كه از شرف

وی را یگانه دختر و آن را تو خواهری

مریم كه حق زجمله زن هاش برگزید

شایسته نیست آن كه كند با تو همسری

از لطف خاص و عام تو ای عصمت اله

بر عاصیان شفیعه فردای محشری

صد حیف یوم طف نبودی به كربلا

بینی بنات فاطمه با حال مضطری

وان یك شكسته بازو و آن یك دریده گوش

وان دیگری به چنگ لئیم ستمگری

زینب كشید ناله كه یا ایها الرسول

بین بهر ما نمانده نه اكبر نه اصغری

یا فاطمه به جان عزیز برادرت

بر «احتشام» لطف نما قصر اخضری

***

فروغی از كوثر، الیاس محمد بیگی، قم، زائر، 1379، ص 96.

واحد تبلیغات آستانة مقدسه قم، سال 1373 شمسی

حضرت معصومه (س) فاطمه(س) دوم-محمد محمدی اشتهاردی